Waterscouting Nicolaasgroep viert 85 jaar op het water

zaterdag 25 juni 2022

De geschiedenis van scouting vereniging Nicolaasgroep begon 85 jaar geleden in de stad Groningen. In deze tijd begonnen de waterscouts in samenwerking met de katholieke kerk met een reddingssloep die ze hadden gekregen. Hiermee gingen de scouts het water op en gingen ze het scoutingspel te water uitoefenen. De vereniging werd vernoemd naar Sint Nicolaas, de beschermheilige van kinderen, zeevarenden en vele anderen.

Deze groep waren de eerste waterscouts van Groningen en zijn vandaag de dag als groep nog altijd verbonden aan de Scouting regio van Groningen, mede omdat ze de enige waterscouts van Drenthe zijn.

De vereniging nu

85 jaar later, bestaat de scoutinggroep nog steeds en is er verrassend weinig veranderd. Nog steeds komen de leden op zaterdagen bij elkaar om samen op het water het scoutingspel te beoefenen. Het grootste verschil is dat er nu grote verzameling aan zeilboten klaar ligt om het ruime sop mee te kiezen. De kinderen leren dan ook allemaal hoe ze goed moeten zeilen, de jongste leden zijn welkom vanaf hun zevende en varen rond in optimisten, vanaf hun 11e gaan de kinderen samen in Lelievletten zeilen. Een lelievlet is een speciale zeilboot dat gemaakt is voor waterscouts om goed mee te leren zeilen. Als de scouts 15 zijn hebben ze catamarans, windsurfplanken en een vergrote lelievlet. Wanneer de leden ouder dan 18 zijn en hun vaarbewijs hebben, is er een nog betere boot. De groep beschikt over een sleper met waterjets, kort samengevat lijkt deze boot op een kruising van een boot en een jetski. Deze boot heet de BEB.

Geschiedenis

Het zat de groep de afgelopen 85 jaar niet altijd mee. Tijdens de 2e wereldoorlog zijn ze al hun bezittingen kwijtgeraakt aan de bezetters. Na de oorlog kwamen zware jaren, waar mensen bezig waren met herbouw en renovatie hadden de scouts moeite om aan varend materiaal te komen. In deze tijd werden briefjes rondgestuurd waar de leden vroegen aan bedrijven of ze nog boten over hadden. Er werd geschreven dat er al een scheepsbel was, alleen nog geen boot. Deze scheepsbel hangt nog altijd midden in het clubgebouw.

Het eerste Nawaka

In de jaren 60 hadden ze een aantal roeiboten zelf omgebouwd naar zeilboten. Met deze zeilboten namen zij deel aan het eerste landelijke zeeverkennerskamp in Ter Herne. Dit kamp wordt nu nog altijd georganiseerd als het Nawaka (Nationaal waterkamp) en de leden gaan er eens in de 4 jaar naar toe. Vroeger kookten de scouts op een kampvuurtje en begonnen ze de dag met ochtendgymnastiek. Het kampvuur is ingeruild voor een gasstel en de ochtendgymnastiek, dat is volgens de huidige leiding een goed idee voor het volgende zomerkamp

Het was de bedoeling dat de jongens, toen was de vereniging nog niet gemengd, zouden leren om voor zichzelf te zorgen. Zelf koken, de afwas doen en je bed opmaken. De jongens die haalden nog wel eens kattenkwaad uit waardoor ze niet overal meer welkom waren, aldus het clubblad uit die tijd

Lelievletten

In de jaren 70 zat de groep nog altijd in Groningen, alleen daar kon weinig gevaren worden. Het antwoord was om de boten, de eerste lelievletten van de vereniging, neer te leggen waar lekker gezeild kon worden. Zomers gingen de scouts wekelijks met de bus naar het Lauwersmeer bij Lauwersoog. Tijdens de zomervakantie gingen ze op zomerkamp naar Friesland of naar het Nawaka in Vinkeveen. Tijdens de herfst gingen de leden naar Schiermonnikoog. Hier gingen ze een weekend lang spelletjes doen en feest vieren. Kijken bij de bunker, de berkenplas en slapen bij een boer. In de winter werd elk jaar gezocht naar een plek om de boten te onderhouden. Aan het einde van het winterseizoen gingen alle leden gezamenlijk naar het zwembad. Anno 2022 gaan de leden nog steeds jaarlijks naar Schiermonnikoog en gaan ze gezamenlijk zwemmen aan het einde van het winterseizoen.

Het duurde nog wel tot de jaren 80 dat de eerste meisjes welkom werden geheten bij de vereniging. De twijfel was groot, zijn meisjes wel stoer genoeg voor waterscouting? Is het programma van de jongens wel geschikt om samen te doen met meisjes? Ondanks alle bezwaren uit die tijd, zorgde de gemengde groep juist voor meer dynamiek en zelfs enkele relaties die begonnen zijn bij de scoutinggroep.

Meerzicht

Omdat de zeilboten begin jaren 80 een vaste lig plek kregen in Midlaren, leek het de groep goed om te verhuizen naar Midlaren. Na veel contact met de gemeente Zuidlaren is de huidige locatie bij Meerzicht aangekocht door de scoutinggroep en zijn ze begonnen met het neerzetten van hun scoutinggebouw.

Na een aantal uitbreidingen van wat begon als een simpele loods, werd uiteindelijk een volledig scoutinggebouw neergezet. Het duurde nog tot 1992 dat de gehele groep verhuisde vanuit de stad Groningen naar Midlaren. Na de verhuizing duurde het een jaar tot er alweer ruimtegebrek was, doordat de groep bleef groeien en nieuwe onderdelen werden opgericht.

Mighty Duck

Tegen deze tijd kwam er een heus vlaggenschip bij de vereniging. In het clubblad van scouting stond een oproep van twee eigenaren van een zeilschip, welke ze wilden doneren aan een scoutinggroep die er goed voor kon zorgen. Er waren wel voorwaarden, zo moest de groep bewijzen de boot te kunnen onderhouden en gebruiken. De houten boot was 9 meter lang, de mast was 11,5 meter hoog en het zeiloppervlak 50 m². Deze boot werd met grote trots onthaalt, alleen bleek deze na 10 jaar goed onderhouden te zijn, toch teveel werk te kosten voor de toenmalige leden. Mede hierom neemt in 2003 de groep afscheid van het zeilschip.

BEB

Het duurde ongeveer 10 jaar tot de groep zijn nieuwe vlaggenschip zou vinden. De BEB, een samenvoeging van Bridge Erection Boat stond te koop in Engeland. Een oplettend lid kwam de boot tegen op internet en besloot om contact op te nemen. De eigenaren vonden het zo leuk dat een scoutinggroep interesse had in de boot dat zij besloten om deze te doneren aan de waterscouts uit Midlaren. Hoe de boot uit Engeland in Midlaren is gekomen? Drie volwassen leden zijn met een geleende GPS het kanaal overgestoken. Na deze overtocht is de boot op een vrachtwagen naar Midlaren vervoerd.

Tradities

85 jaar later in Midlaren staat de groep nog steeds niet stil, veel tradities zijn gebleven maar de plannen voor de toekomst worden gemaakt, zo zijn ze druk bezig met plannen voor een nieuwbouw nog dichter bij het Zuidlaardermeer. Het Nawaka staat voor dit jaar weer op de planning en ook het herfstkamp, het boten onderhoud en zwemuitje staan alweer op de planning.

Jubileum feest

Om stil te staan bij het jubileum hebben de leden een feest georganiseerd. Dit was voor de leden een mooi moment om terug te kijken op de geschiedenis van hun eigen groep. Tijdens de festiviteiten hebben enkele vrijwilligers de groep een poster aangeboden waarop 85 jaar geschiedenis is samengevat, verder zijn nieuwe leden geïnstalleerd en enkele oudere leden in het zonnetje gezet.

De poster is onthuld door de jongste 3 aanwezigen van het feest. Verder hebben de leden gezamelijk met hun ouders gebarbecued.

Aanmelden